Przegląd schorzeń racic bydła

Choroby kończyn, szczególnie racic, są jednym z najpoważniejszych problemów zdrowotnych w hodowli bydła mlecznego. Stanowią trzecią, po niepłodności i mastitis, grupę przyczyn powodujących duże straty w hodowli. W szczególności problem ten jest unikalny u krów rasy polskiej holsztyńsko-fryzyjskiej. Charakterystykę wybranych schorzeń racic przedstawiono poniżej.

  • Ochwat »

    Ochwat jest nieinfekcyjną, przeważnie przewlekle przebiegającą chorobą tworzywa racicowego. W schorzeniu tym dochodzi do poważnego zaburzenia prawidłowego ukrwienia tworzywa. Nazwa ochwat jest powszechnie używana, ale w mięszynarodowej terminologiiokreśla się tą jednostkę chorobową jako laminitis. W początkowym stadium nie powoduje żadnych kulawizn u chorych zwietząt. Często dopiero przy korygowaniu racic można odkryć zmiany struktury i przebarwienia rogupodeszwowego. W niektórych stadach na laminitis może chorować nawet 80% zwierząt. U bydła kluczowe dla patogenezy są zburzenia metabolizmu ustroju (kwasica żwacza). Uwolnione w wyniku chorób metabolicznych substancje toksyczne uszkadzają naczynia włosowate tworzywa, co powoduje jego zapalenie, prowadzące w konsekwencji do rozluźnienia zespolenia kości racicowej z puszką rogową. Choroba może mieć przebieg podostry, ostry, przewlekły lub podkliniczny. W postaci podostrej i ostrej zwierzęta często leżą na boku, wstają z trudem, przybierają postawęklęczącą lub siedzącego psa. Przebieg przewlekły objawia się charakterystycznymi deformacjami racic. Terapia leczenia rzadko przynosi oczekiwany efekt. Skuteczniejsze są działania profilaktyczne (poprawa żywienia i warunków utrzymania). W ostrej formie wskazane jest stosowanie środków przeciwzakaźnych i przeciwbólowych.


  • Zapalenie skóry palca »

    Schorzenie często występuje, w niektórych stadach dotyczy nawet ponad 50% zwierząt. Choroba obejmuje zwykle skórę na przejściu pomiędzy szparą międzyracicową w owłosioną część opuszek. Nie można ustalić dokładnej przyczyny schorzenia, przypadki zachorowań przemawiają za udziałem mikroorganizmów w patogenezie choroby. Prawdopodobnie sprzyja jej nieodpowiednie żywienie i utrzymanie. Zmiany chorobowe są okrągłe lub owalne, wrzodzieją, mają średnicę od 0,5 do 6 cm. Leczenie: profesjonalna pielęgnacja racic. Zalecane przez lekarzy weterynarii metody terapii można podzielić na leczenie indywidualne (miejscowa antybiotykoterapia, zabieg chirurgiczny) lub leczenie całego stada za pomocą kąpieli (z chlor- i oksytetracykliną lub linkomycyną). Leczone krowy powinny przechodzić przez basen z roztworem 2 razy dziennie przez 2-4 dni (powtórzyć kąpiel po 2-6 tygodniach). Zapobieganie: dobre warunki mikroklimatyczne i higiena.


  • Wrzód podeszwy »

    Wrzód podeszwy (wrzód Rusterholza) to defekt podeszwy racicy w miejscu przyczepu ścięgna mięśnia zginacza palca do kości racicowej. Długotrwałe stanie na twardym podłożu przyczynia się do wywołania choroby. Wrzody tworzą się najczęściej na racicach kończyn tylnych, przeważnie na racicy zewnętrznej. Choroba odznacza się swoistymi symptomami, obserwuje się żółtawe zabarweinie rogu, jego gąbczastą konsystencję, kraterowate obnażanie tworzywa (tzw. wypadnięcie podeszwy). Czynnikami wzmagającymi miejscowe przeciążenie tworzywa podeszwowego mogą być złe warunki bytowania, w tym nieodpowiednie podłoża, kaleczące o pogarszające jakość roku. Klinicznie wrzód podeszwy Rusterholza objawia się niechęcią do poruszania się, przedłużoną fazą wstawania, przy zajęciu obu nóg - postawą siedzącego psa. Widoczne jest odwodzenie odciążające zewnętrzną racicę, chód może być kołyszący. Bydło w zaawansowanej chorobie traci apetyt. Terapia: korekcja racic, stosowanie antybiotyków. W ekstremalnych sytuacjach konieczny jest zabieg operacyjny. Ważne jest stosowanie regularne dokonywanie korekcji racic, które zapobiega ich nierównomiernemu obciążeniu.


2008 | Firma | Kontakt